ساعت ۱٠:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۱۱/٢٤  کلمات کلیدی:

مدیریت توسعه پایدار بر منابع آب ایران در افق 1400

 

انتظار می‌رود تا سال 2025 بیش از دو سوم جمعیت جهان در شرایط کمبود جدی آب قرار بگیرند و بقیه در شرایط کمیابی آب زندگی کنند.

 

طلیعه بحران برای عربستان، چین، هند، تایلند و مکزیک و مصر تنها نیست ایران یکی از بحرانی‌ترین مناطق خواهد بود.

 

از 413 میلیارد مترمکعب بارش سالانه‌ی جهان حدود 252 میلی‌متر بارندگی سالانه سهم ایران است (یعنی یک سوم متوسط جهان با 831 میلی‌متر)

 

که از این میزان 30 درصد به شکل برف است و سریعاً در دسترس قرار نمی‌گیرد در حالیکه یک درصد جمعیت جهان در ایران زندگی می‌کنند تنها 36 صدم درصد منابع آب را دارا هستیم.

 

این عدم توازن در بخشهای موردمصرف آب نیز دیده می‌شود.

 

2/93 درصد آب در کشاورزی و 7/1 درصد در صنایع و معادن و مابقی در مصارف شرب و خانگی است. به تنهایی در 200 دشت خراسان کسی اجازه برداشت آب زیرزمینی را نیز در حال حاضر ندارد حال تصور کنید آینده را؟!‌

 

 آب تهران از آب زیرزمینی تهیه می‌شود، قنات 360 مورد از دهات ورامین ‌خشک شده است.

 

از بین رفتن آب سطحی و زیرزمینی یعنی نابودی پوشش گیاهی مراتع و اما منابع قابل استفاده آب ایران از 200 میلیارد مترمکعب در سال 1990 به 726 تا 860 میلیارد مترمکعب در سال 2025 کاهش خواهد یافت. پیامد بحران آن با افزایش روزافزون جمعیت اصلاً قابل تصور نیست! بنابر مهار آن با مدیریتی صحیح و همه جانبه همراه با چالش بزرگ نگرش توسعه پایدار بر آن ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.